اسهال ناشی از کریپتوسپوریدیوز در گوساله های نوزاد یکی از مشکلات مهم بهداشتی می باشد و موجب خسارات شدید اقتصادی می شود. این مطالعه در گوساله های نوزاد در مناطق مختلف استان آذربایجان شرقی از آبان ماه 1380 تا آبان ماه 1381 به منظور تعیین نقش این انگل در اسهال انجام گرفت. در این بررسی تعداد 500 نمونه مدفوع در چهار منطقه استان از گوساله های مبتلا به اسهال زیر دو ماه سن متعلق به 25 گاوداری صنعتی و هم چنین گوساله های اسهالی ارجاع داده شده به درمانگاه های خصوصی جمع آوری شد. نمونه ها به شکل فرمالینه تهیه شد و پس از رنگ آمیزی با روش زیل نیلسون اصلاح شده در بخش انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام و نتایج آن ثبت گردید. داده ها با استفاده از آزمون مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. از مجموع 500 نمونه، 207 مورد (41.4 درصد) از نظر وجود تک یاخته کریپتوسپوریدیوم مثبت بودند. نتایج بررسی نشان دادند که اختلاف معنی داری بین درصد شیوع بیماری در فصول مختلف سال وجود دارد (p<0.05)، بیشترین شیوع مربوط به فصل تابستان (49.6 درصد) و کمترین آن در زمستان (30.4 درصد) بوده است، همچنین اختلاف معنی داری بین درصد شیوع بیماری در سنین مختلف وجود داشت (p<0.05)، بیشترین آن در سن 8-6 هفتگی (61.4 درصد) و کمترین آن در سن یک هفتگی (25.21 درصد) بوده است. اختلاف معنی داری بین درصد شیوع بیماری در نواحی مختلف استان وجود نداشت. این مطالعه فراوانی شدت آلودگی برحسب (+، ++ و +++) را به ترتیب 30.43، 34.3 و 35.26 درصد نشان داد. همچنین شدت اسهال با شدت آلودگی رابطه مستقیم داشت.

گوساله های تازه متولد شده به دلیل اینکه در داخل رحم، ایمونوگلوبولینی از مادر دریافت نمی نمایند، آگاماگلوبونمیک میباشند و بلافاصله پس از تولد ایمنی خود را از طریق مصرف آغوز بدست می آورند. از آنجایی که از 24 ساعت پس از تولد، شیردان مبادرت به تولید اسید بیشتری می نماید، احتمال تخریب گلوبولین های موجود در آغوز، در صورت مصرف آن، در این زمان افزایش میابد. بلوک نمودن ترشح اسید توسط مهارکننده های پمپ هیدروژنی شاید بتواند از تخریب ایمونوگلوبولین های آغوز جلوگیری بعمل آورد. هدف از مطالعه کنونی بالا نگه داشتن pH شیردان برای مدتی طولانی بعد از زایمان و اثر آن بر روی میزان ایمونوگلوبولین های خون می باشد. برای آگاهی از این موضوع بر روی 15 راس گوساله نر هلشتاین تازه متولد شده که به 5 گروه 3 تایی تقسیم شده بودند، مطالعه ای صورت پذیرفت. در این تقسیم بندی، 3 گروه شاهد و 2 گروه تیمار قرار داشت. در گوساله های مورد مطالعه، آغوز و شیر مصرفی در ساعتهای صفر، 12، 24، 36، 48، 60، 72 و 84 پس از تولد توسط سوند مری و به شرح ذیل به مصرف گوساله ها رسید. گروه شاهد؛ الف– گوساله ها تا ساعت 24 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد، آغوز مصرف می نمودند. ب– گوساله ها تا ساعت 48 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد، اغوز مصرف می نمودند. ج– گوساله ها از بدو تولد تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. گروه تیمار؛ الف– گوساله ها بلافاصله پس از تولد پنتوپرازول به شکل وریدی با دوز 2 میلی گرم به ازا هر کیلوگرم، هر 24 ساعت یکبار دریافت می نمودند. در این گروه گوساله ها تا ساعت 24 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. ب– گوساله ها بلافاصله پس از تولد پنتوپرازول به شکل وریدی با دوز 2 میلی گرم به ازا هر کیلوگرم، هر 24 ساعت یکبار دریافت می نمودند. در این گروه گوساله ها تا ساعت 48 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. پس از اندازه گیری ایمونوگلوبولین های G و M و A سرم گوساله ها با روش ELISA، نتایج حاصله نشان داد که تفاوت معنی داری بین غلظت ایمونوگلوبولین های خون گوساله های گروه شاهد و گروه تیمار وجود نداشت. بنابراین تصور می گردد، بالا بردن pH شیردان در بدو تولد تاثیر معنی داری بر روی میزان جذب ایمونوگلوبولین ها ندارد.

گوساله های تازه متولد شده به دلیل اینکه در داخل رحم، ایمونوگلوبولینی از مادر دریافت نمی نمایند، آگاماگلوبونمیک می باشند و ایمنی خود را از طریق مصرف آغوز به دست می آورند. احتمال تخریب گلوبولین های موجود در آغوز، از 24 ساعت پس از تولد افزایش می یابد. بلوک نمودن ترشح اسید شاید بتواند از تخریب ایمونوگلوبولین های آغوز جلوگیری به عمل آورد. هدف از مطالعه کنونی تاثیر امپرازول روی میزان ایمونوگلوبولین های خون می باشد. مطالعه بر روی 15 راس گوساله نر هلشتاین تازه متولد شده صورت پذیرفت. آغوز و شیر مصرفی در ساعت های صفر، 12، 24، 36، 48، 60، 72 و 84 پس از تولد توسط سوند مری و به شرح ذیل به مصرف گوساله ها رسید. گروه شاهد؛ الف) گوساله ها تا ساعت 24 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد، آغوز مصرف می نمودند. ب) گوساله ها تا ساعت 48 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد، آغوز مصرف می نمودند. ج) گوساله ها از بدو تولد تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. گروه تیمار؛ الف) گوساله ها بلافاصله پس از تولد امپرازول به شکل خوراکی با دوز 8 میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم، هر 24 ساعت یکبار دریافت می نمودند. در این گروه گوساله ها تا ساعت 24 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. ب) گوساله ها بلافاصله پس از تولد امپرازول به شکل خوراکی با دوز 8 میلی گرم به ازاء هر کیلوگرم، هر 24 ساعت یکبار دریافت می نمودند. در این گروه گوساله ها تا ساعت 48 پس از تولد شیر و از آن پس تا 72 ساعت پس از تولد آغوز مصرف می نمودند. پس از اندازه گیری ایمونوگلوبولین های G و M و A سرم گوساله ها با روش الایزا، نشان داد که در مورد IgG، بین زیرگروه ج گروه شاهد با سایر زیرگروه ها اختلاف معنی دار بود اما امپرازول تاثیری بر جذب IgG نداشت. در IgM، بین زیرگروه ج گروه شاهد با سایر زیرگروه ها به جز زیرگروه الف گروه شاهد و زیرگروه الف گروه تیمار، اختلاف معنی دار وجود داشت اما داروی تجویزی تاثیری بر جذب ایمونوگلوبولین M نداشت. در مورد IgA، بین زیرگروه ج گروه شاهد با سایر زیرگروه ها اختلاف معنی دار بود و نه تنها امپرازول تاثیری بر جذب IgA نداشت، بلکه زیرگروه الف گروه های تیمار، جذب IgA را در مقایسه با گروه شاهد مربوطه کاهش نیز داد. نتیجه این مطالعه نشان داد که امپرازول اثری بر افزایش زمان جذب ایمونوگلوبولین ها ندارد.

زمینه مطالعه: عوامل متعددی نظیر ترکیب، حجم و pH مواد غذایی می توانند تخلیه شیردان را تحت تاثیر قرار دهند. این امر به خوبی به اثبات رسیده است که رابطه ای مستقیم بین غلظت محلول های خوراکی و تخلیه شیردان وجود دارد، به طوری که محلول های خوراکی غلیظ سبب کاهش تا مرز وقفه حرکات شیردان (بسته به درجه غلظت آنها) می گردند. از محلول های غلیظ تزریقی وسیعا در درمان شوک های سپتیک و به ویژه در اسهال گوساله ها استفاده می شود.هدف: تعیین تاثیر تزریق سیاهرگی محلول های غلیظ قندی و نمکی بر تخلیه شیردان گوساله های نوزاد است که در خصوص تاثیر اینگونه محلول ها بر تخلیه شیردان تاکنون تحقیقی انجام نشده است.روش کار: در این مطالعه اثرات تزریق سیاهرگی دو محلول غلیظ رایج (دکستروز و کلرید سدیم)، بر تخلیه شیردان در تعداد شش رأس گوساله نر 8 تا 10 روزه از نژاد هلشتاین که آغوز به میزان کافی دریافت نموده بودند، صورت گرفت. در این مطالعه از چهار محلول دکستروز 50%، دکستروز 5%، کلرید سدیم 0.9% و کلرید سدیم 7.20%، به صورت تصادفی، استفاده شد، بلافاصله بعد از تزریق هر محلول، به گوساله 2L شیر تازه حاوی 50mg استامینوفن به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن خورانده شده و در زمان های مقرر جهت ارزیابی چگونگی تخلیه شیردان از طریق سنجش میزان غلظت استامینوفن، خون گیری به عمل آمد و فاکتورهای خونی شامل انسولین و گلوکز اندازه گیری شد.نتایج: نتایج به دست آمده حاکی از آن بودند با وجود اختلافات بارز سطح زیر منحنی غلظت انسولین – زمان، برای هر 4 محلول، از لحاظ آماری، اختلاف معنی داری مشاهده نشده و به طور مشابه نیز هیچ گونه تفاوت معنی داری در نمودار غلظت استامینوفن – زمان برای چهار محلول مشاهده نشد.نتیجه گیری نهایی: با توجه به آنالیز آماری چنین می توان نتیجه گیری کرد که تزریق سیاهرگی محلول های غلیظ قندی و نمکی تخلیه شیردان را تحت تاثیر قرار نمی دهند.

از آنجایی که ایمنوگلوبولین ها در مقادیر بسیار اندک از طریق جفت از مادر به گوساله ها منتقل می شوند، انتقال ایمنوگلبولین ها از طریق آغوز به گوساله از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. نقص در انتقال ایمنی غیرفعال یکی از عوامل اصلی مستعد کننده بیماری های مختلف به خصوص اسهال در گوساله های نوزاد محسوب می شود. با این وجود به علت حضور برخی عوامل بیماری زا در آغوز به خصوص باکتری ها، برخی از محققین استفاده از آغوز حرارت دیده را توصیه می نمایند. کاهش باکتری های بیماری زای موجود در آغوز تحت تاثیر حرارت ممکن است سبب افزایش جذب ایمنوگلبولین ها شود. برخی شواهد گویای کاهش جذب ایمنو گلبولین ها به دنبال حرارت دادن آغوز می باشند. هدف از این مطالعه، بررسی میزان آلبومین، گلوبولین و پروتئین تام خون در گوساله ها پس از حرارت دادن آغوز در دمای 63 درجه سلسیوس به مدت 30 دقیقه می باشد. بدین منظور، در یک دامداری صنعتی تعداد 28 راس گوساله نوزاد به دو گروه شاهد و تیمار تقسیم شدند. به گوساله های گروه شاهد آغوز معمولی و به گروه تیمار آغوز حرارت دیده خورانده شد. از تمامی گوسالههای شاهد و تیمار بلافاصله پس از زایش و 48 ساعت پس از آن خون گیری به عمل آمد. غلظت پروتئین تام و گلوبولین در گروه شاهد در مقایسه با گروه تیمار بیشتر بود (p<0.05). تفاوت معنی داری در غلظت آلبومین در دو گروه مشاهده نگردید. کاهش غلظت گلبولین سرم در گروه تیمار را می توان دناتوره شدن گلوبولین ها در اثر حرارت دانست.